Arya’nın Ardından Trans Ölümlerine Karşı Kampüsler

Arya’nın Ardından Trans Ölümlerine Karşı Kampüsler

• 01/09/2026
• ÜniKuir

Arya'nın ölümünü ilk günden bu yana bir intihardan öte toplumsal bir cinayet olarak yorumluyorum.

ÜniKuir: Merhaba, bizimle görüşmeyi kabul ettiğiniz için teşekkür ederiz. Bize kısaca kendinizden bahsedebilir misiniz? 

Sevgi Deniz Acar: Ne demek, rica ederim. Asıl biz teşekkür ederiz. Arya’nın sürecinin halı altına süpürülmesine müsaade etmediğiniz için. Ben TOBB ETÜ öğrencilerinden, Arya’nın onlarca sıra arkadaşından biriyim. Okulun üzerimizde gizliden gizliye kurduğu baskıdan ötürü anonim kalarak bu soruları yanıtlamayı tercih ettiğim için kendimden daha fazla bahsetmeden direkt Arya ile ilgili kısımlara ilerlemek isterim. 

ÜniKuir: Okuyucularımıza Arya kimdir anlatmak ister misiniz? 

Sevgi Deniz Acar: Arya, TOBB ETÜ’de İngiliz Dili ve Edebiyatı okuyan ve hayata karşı oldukça heyecanlı bir arkadaşımızdı. Kendisini geçtiğimiz aylarda okulun yurtlarında kaybettik. Ancak onun ölümünü ilk günden bu yana bir intihardan öte toplumsal bir cinayet olarak yorumluyorum ben. O kendisine şu koca dünyada yer edinmeye çalışmış, ama var olabileceği küçücük bir alanı dahi elde edememiş onlarca arkadaşımızdan yalnızca biri. 

Toplumsal cinayet dememdeki kastımı biraz daha açmak isterim izninizle. Arya hem kuir kişiliği hem de nöroçeşitli kişiliği ile toplumun norm ve alışılagelmiş kalıplarından oldukça farklı bir kişiliğe sahipti. Bu gibi farklılıklara en ufak bir hoşgörüsü olmayan insanlar tarafından ise sürekli dışlanma ve yargılanmaya maruz kaldı. Bu dışlanma ise ne acıdır ki kendini gerçekleştiren bir kehanete bürünebiliyor kimi zaman. Ne yaparsa yapsın çevresinden sosyal onay ve kabul göremeyeceğini hisseden birinin bir zaman sonra bazı ufak tefek agresiflikler göstermesini ben şahsen çok anlaşılabilir buluyorum. Ki bu bahsettiğim agresiflikler de hala günün sonunda sadece ses tonundaki gerginlik ya da düşünceleri biraz daha keskin ifade etmesiydi sadece. Bunun dışında Arya ile ettiğimiz sohbetlerin tümünde aklıma neşesi, heyecanı ve merakı geliyor sürekli yalnızca. 

ÜniKuir: Arya’ya Ne Oldu İnisiyatifi’nin ortaya çıkış süreci, amaçlarınızı ve aktivizminizi nasıl tarif edersiniz? 

Sevgi Deniz Acar: İnisiyatifin ortaya çıkış süreci, ne yazık ki kaybettiğimiz arkadaşımızın ardından okulun ve sistemin yarattığı o karanlık sessizliği yırtma isteğimizle başladı. Ankara, İstanbul ve İzmir’deki üniversite öğrencilerinden oluşan gönüllüler olarak kurulan inisiyatifimiz ise her geçen gün büyüyor ve bu dayanışmayı mümkün olduğunca yaymak için büyük emek veriyor. 

Amacımız ise çok net aslında: Arya’nın ölümünün münferit bir olay olarak üstünün örtülmesine izin vermemek. Aile, yurt ve devlet üçgeninde örülen o sistematik şiddet sarmalını görünür kılmak ve bu olaydaki tüm sorumluların hesap vermesini sağlamak istiyoruz. Aktivizmimizi ise kampüslerden sokaklara yayılan eylemlilikler, basın açıklamaları, sosyal medya üzerinden ördüğümüz ağ ve hukuki süreci sıkı sıkıya takip ettiğimiz keskin bir mücadele hattı olarak özetleyebilirim sanırım. Kısacası bizler, bireysel yasımızın öfkesini kolektif bir adalet ve dayanışma mücadelesine dönüştürme gayretinde olan bir oluşumuz. 

ÜniKuir: “Arya’ya ne oldu?” sorusununun Türkiye’de LGBTİQA+ hareketinin “trans ölümleri politik”tir hafızasıyla ilişkisini nedir? 

Sevgi Deniz Acar: "Arya’ya ne oldu?" sorusu, Türkiye’de LGBTİQA+ hareketinin onlarca yıldır sokaklarda, mahkemelerde, meydanlarda taşıdığı o acılı ve güçlü "trans ölümleri politiktir" hafızasının bugün kampüslerdeki en çıplak karşılığı aslında. İnisiyatifimize bu adın verilmesinin sebebi de tam olarak bu. Bu soru, hayatını kaybeden arkadaşlarımızın ölümlerinin "kader" ya da münferit birer vak’a olarak gösterilmesine başkaldırıyor. Çünkü çok yakından biliyoruz ki Arya da, bizden koparılan diğer trans arkadaşlarımız da göz göre göre hayatlarını kaybetti. Okul yönetimlerinin sessizliği, yurtların o boğucu baskısı, cezasızlık politikaları ve iliklerine kadar transfobi sinmiş o düzen bu ölümlerin baş sorumlusu. O yüzden bu basit bir soru değil; failin sadece üç beş kişi değil, transları hedef gösteren o karanlık sistemin ta kendisi olduğunu yüzlere çarpan, can havliyle atılmış siyasi bir çığlık.

ÜniKuir: Arya’nın ölümünün ardından Türkiyeli LGBTİQA+ toplulukları ile iletişiminiz nasıl ilerledi? 

Sevgi Deniz Acar: Arya’nın aramızdan koparılışının ardından Türkiye’nin dört bir yanından üniversite kulüpleri, LGBTİQA+ örgütleri ve taban inisiyatifleri çok hızlı ve güçlü bir şekilde birbirine kenetlendi. Hacettepe Üniversitesi’nden Ege Üniversitesi’ne, MSGSÜ’den Galatasaray Üniversitesi’ne ve daha birçok kampüse uzanan sımsıkı bir dayanışma ağı örüldü. 

Farklı şehirlerdeki lubunya örgütlülükleriyle sürekli bir bilgi akışı, ortak basın metinleri, eylem takvimleri ve stratejik akıl yürütmeler üzerinden ilerliyoruz. Üniversitelerdeki kuir ve trans topluluklar, barınma krizlerine, ayrımcılığa ve baskılara karşı artık çok daha entegre, birbirini duyan ve kollayan ortak bir mücadele hattına sahip. Bu dayanışma bizim en büyük güven kaynağımız. 

ÜniKuir: Üniversite yerleştirme sonuçlarının açıklandığı bugünlerde, halihazırda kampüste olan ve kampüse gelecek olan trans+ öğrencilere ne söylemek istersiniz? 

Sevgi Deniz Acar: Üniversite yerleştirme sonuçlarının açıklandığı, yeni bir dönemin başladığı bu günler; aile baskısı, barınma krizleri, yurtlar ve kampüs içi ayrımcılıklar yüzünden trans+ öğrenciler için bir hayli kaygı verici olabiliyor. Ancak şunu asla unutmasınlar isterim: Asla yalnız değiliz. 

Kampüslerde ve sokaklarda örülen LGBTİQA+ kulüpleri, inisiyatifler ve dayanışma ağları en güvenli kalelerimiz, en sıcak yuvalarımız. Haklarımız, kimliğimiz ve özgürlüğümüz için omuz omuza vermek, birlikte örgütlenmek bizi var eden ve koruyan en büyük güç. Sen bu kampüslerin, bu hayatın ve bu toprakların asli ve özgür bir öznesisin. Geçmişte olduğu gibi bugün de birbirimizin yoldaşı, güvencesi ve umuduyuz; kapıları birlikte açacak, birlikte özgürleşeceğiz.