Maskülen, Feminen Kurmacası İçinde

Maskülen, Feminen Kurmacası İçinde

• 07/04/2023
• Sevgi
• Lavender LGBTİQ+

Sevgi, varoluşunun biricik deneyimlerini, toplumdaki yansımalarını ve üzerindeki etkilerini aktarıyor.

Maskülen ve feminen kavramlarını pek de anlayabildiğimi söyleyemem aslında. Bu kelimeler toplumun normlarına göre anlam kazandığından ve bu normları yıkmaya ya da kendimize göre anlamlandırmaya çalıştığımızdan, kabul edilenle benim yüklediğim anlam farklı da olabiliyor. Az buçuk aklımda oluşan anlamlara göre özellikle son zamanlarda yaşadığım, hissettiğim şeyleri anlatmaya çalışacağım.

Benim kendimi ifade ediş biçimim ve tarzım çok değişkenlik gösteriyor. Keyfime göre akışan, akışıma göre keyfi yerine gelen bir insanım.  Toplum tarafından algılanan maskülenliğim ve feminenliğim, iki durumda da deneyimlerimin farklılığını tabii ki fark ediyordum. Fakat okuldaki hayatım, arkadaşlarım, sevgilimle yaşadığımız hayat ve topluluktaki çevremle bunu pek yaşamıyordum. Kendimi nasıl hissediyorsam o şekilde yansıtıyorum ve çevremdeki insanlardan bu konuda farklı geri dönüşler almıyordum. Örneğin kendimi daha maskülen hissettiğim ya da yansıttığım/algılandığım zaman ile daha feminen olduğum zamanda, bu güvenli alanımdaki insanların bana davranışları değişmiyordu. Uzun zamandır da sosyalleşme alanlarım buralar olduğundan bu değişiklikler üzerine pek düşünmemiştim. Fakat geçtiğimiz bir ay boyunca bir takıcıda çalıştım ve hem çok fazla hem de normalde çevremde bulunmayan insanlarla beraber olmam gerekti. Bu bir ay kendimi daha maskülen hissettiğim/ yansıttığım bir dönemdi ve hem çalışma arkadaşlarım hem de müşterilerle olan iletişimlerimle yukarıda anlattığım durumu daha çok hissettim. Gelen erkek müşterilerinin bana olan tavırları diğer kadın çalışanlara olan tavırlarından farklıydı. Ben sanki "onlardan" biriymişcesine davranırlarken diğer çalışanlara karşı böyle olmadığını görebiliyordum. Ya da benzer şekilde sevgilisiyle beraber gelen kadınların erkek arkadaşlarına saati ben takarken hiçbir sorun olmuyorken, diğer çalışan kızlar takarken gerek bakışlarıyla gerekse ben takarım deyişlerine rahatsız oldukları anlaşılıyordu. Toplumun kendisinde de böyleymiş aslında.

Ben kendimi, hissettiğime ne kadar yakın yansıtabilirsem o kadar özgüvenli oluyorum galiba (İnsanların bu kavramları algılayış biçimleri farklı olduğundan bu da karışabiliyor bazen). Ama şunu fark ettim ki evden çıktıktan sonra gündelik hayatta bunu devam ettirebilmek aynı değil. Maskülen olduğum zamanlarda günüm o şekilde ilerleyebiliyor ve özgüvenim giderek artabiliyor da. Ancak feminen olduğum zamanlarda pek böyle hissetmiyorum. Örneğin bugün kendimi daha feminen hissettiğim bir gündü ve kombinim de bu şekildeydi. Evden kendimi hissettiğim gibi hazırlanıp çıktım ve aslında benim için diğer günlerden farkı olmayan bir başlangıçtı. Ama gerek yürürken göz göze geldiğim insanlarla gerek oturduğum kafede gerek kimden çakmak istesem diye çevreme bakarken farkı hissetmeye başlamıştım. Maskülen olduğum zamanlarda yine kadın atanmışlıktan benzer sorunları yaşıyorum tabii ki ama bu feminen olduğum zamanlardaki kadar çok değil. Maskülen olduğum zamanlarda denk geldiğim rastgele insanlarla daha çok iletişimde bulunabiliyorum ve pek de rahatsız hissettiğim, gerildiğim olmuyor. Ama yine aynı şekilde feminenken aşırı dikkatli olmam gerekiyor bu konuda.

Toplum içinde maskülenliğimle ve feminenliğimle (daha doğrusu bazen öyle hissetmekle, bazen öyle atanmakla) hissettiğim şeylerin bu kadar farklı olması beni hem şaşırtıyor hem şaşırtmıyor. Hala şaşırtıyor çünkü evden çıkarken ikisinde de aynı hissediyorum ama gün içerisinde farklı şeyler yaşıyor oluyorum. Ve hiç şaşırtmıyor çünkü toplumda maskülenlik erkeklikle tanımlandığından galiba birden daha rahat, sözü geçer oluyorsun.