Yaş Deneyimlerimiz, İzmir ve İç Dökme Üzerine Bir Yazı

Yaş Deneyimlerimiz, İzmir ve İç Dökme Üzerine Bir Yazı

• 25/09/2022
• Sevgi
• Lavender LGBTİQ+

Sevgi yeni yaşına girerken, geçmişe dönüp bir bakıyor. Aşkı, dayanışmayı, aktivizmi keşfettiği yılları bizimle tekrar adımlıyor.

Tam da üniversiteler açılırken, 4 sene önceki heyecan ve stresle dolu kendimi düşündüm. İzmir’e, üniversiteme gitmenin heyecanını yaşıyordum tabii ama değişimden de korkuyordum. Değişim bir noktada kendini tanımayı da içeriyordu ve bu her zaman kolay olmuyordu. Şehir dışında okumak için biraz başkaldırmam gerekmişti.

Şehrimizde üniversite varken ailem oraya öncelik vermemi istiyordu. Bir noktada da ne kadar kendimin oluşturduğu bir alan olmasa da alıştığım ortamdan ayrılmak istemiyordum. Ama yenilik de istiyordum, özgürlük, bağımsızlık... Bir noktada hala hepsi daha olağan geliyordu ve daha ağır bastı. 

Düşündüğümde birçok mutlu anımı yaşadım evimde, şehrimde; güle oynaya zamanlar geçirdim mahallemdeki parkta, güzel arkadaşlıklar edindim, bana çok şey katan insanlar oldu hayatımda. Yeri geldiğinde üzüldüm ve kırıldım da. Onlar da çok şey kattılar tabii. Bir noktada kendim de olabildim, başkaldırabildim de. Bir noktadaysa kendimle ilgili kendim bile düşünmemeye çalıştım birçok şeyi. Sanki kendimle ilgili her bir şey fark ettiğimde, düşündüğümde olmam gereken evlattan daha da uzaklaşıyormuş gibi hissettim. Sanki kendim olmam ailem için bir hayal kırıklığı olacakmış gibi... 

Aradan geçen zamanda kendime, hayatıma kattığı şeylere baktığım zaman, üniversite okumak için İzmir'e gelmiş olmamın en doğru kararlarımdan birisi olduğunu düşünüyorum.

Tabii İzmir'e geldiğim sene birçok açıdan zordu. İlk defa ailemden ayrılıyordum. Arkadaş edinemeyeceğimi düşüyor, tek başına hissediyordum. Ama durum beni oldukça şaşırttı. Kendimle yeniden bir hayata başladım. Güzel arkadaşlıklar edindim, birçok şey paylaşıp birçok yer gezdik. Ama en önemlisi 3 sene sonrasında sevgilim olacak kızla tanıştım. Bir noktada yönelimimden her zaman kaçtım. Düşünmemeyi sağladım nasıl yaptıysam. Ama ona olan duygularım için bunu yapamadım. Gördüğüm an etkisine kapıldım ve geçirebildiğimiz kadar tatlı zamanlar geçirdik... arkadaşça. Kendimi kabullenmem ve birbirimize açılmamız için biraz daha zaman geçmesi gerekiyordu.

Korona virüs dönemi sonrası İzmir deneyimim ise daha da gelişti. Lavender ile tanıştım. Kendimi bildiğim kadarıyla, kendim olarak içinde bulunduğum ilk alandı. Hatta bahsettiğim o güzellikle beraber yaptığımız ilk şey de topluluğun tanışma buluşmasına katılmak olmuştu. Etkinliklerine, atölyelerine, toplantılarına katılıp birbirinden güzel insanlar tanıdım. Kendime çok şey katabileceğim, sosyalleşebileceğim, minik bir cennet gibi hissettiren bir alan sağlamış oldu. Ayrıca yalnız olmadığını, anlaşıldığını hissetmenin ve beraberliğin kişinin kendisine daha şefkatli yaklaşmasını sağladığını gördüm. Beraber yürüdüğümüz eylemlerde, görünürlük sağladığımız alanlarda, birbirimize güç olmanın, birbirimizden güç almanın değerini daha iyi anladım.

Lise zamanlarında duyduğum o "aktivizm" kelimesiyle de burada tanıştım. Çevreme baktığım zaman çabalayan, ses çıkaran insanlar görmek içimde umut tohumları filizlendirdi. O eylemlerde gördüğüm, gurur duyduğum insanları tanımak, bir noktada artık o eylemlerin içerisinde olmak tarif edilmez bir duyguyla dolduruyor içimi. Etkinliklere, kamplara katılıp gerek arkadaşlarımla gerek topluluğumuzla okumalar yapıp, kendimi daha çok geliştirerek aktivizmimi de daha çok geliştirmek istediğim bir noktada buluyorum kendimi. 

Büyümek her zaman mutlu etmiyor insanı ama büyüdükçe kendimi geliştirdiğim alanları görüp, değişen istek ve ihtiyaçlarımı fark edip, kendimi tanımaya adımlar atmak ve bundan eskisi kadar korkmadığımı görmek bir gülümseme oluşturmuyor değil. 

Geçmişteki her beni kucaklama isteğim devam ederken, ben dün 22 yaşıma giriyordum. Her yaşımızın birbirimizden güç aldığımız, daha çok beraber olduğumuz, daha çok ses çıkarıp, daha çok hak kazandığımız bir şekilde geçmesi dileğimle sonlandırıyorum yazımı.

---

ÜniKuir medya portalında yayınlanan köşe yazıları, yazarlarının sorumluluğundadır. Yazıların unikuir.org adresinde yayınlanmış olması, ÜniKuir’in metindeki görüşleri desteklediği anlamına gelmemektedir.

---